Salta al contingut principal

NUEVOS DATOS SOBRE ALGUNAS ESPECIES DE CRISÓPIDOS DE LA PENÍNSULA IBÉRICA, ISLAS BALEARES E ISLAS CANARIAS (INSECTA, NEUROPTERA, CHRYSOPIDAE)


RESUMEN

Se aportan nuevos datos de 41 especies de crisópidos de las Faunas Ibérica, Balear y Canaria. Se redescribe la morfología externa y genital deChrysopa nigricostata Brauer, 1850 y se corrigen sus citas erróneas de España y Portugal, que mayoritariamente se asignan a Cunctochrysa cosmia(Navás, 1918). Se revalida la especie Chrysopa cosmia Navás, 1918 estatus válido restaurado (antes sinónima posterior de Chrysopa nigricostata) y se transfiere al género Cunctochrysa, proponiéndose una nueva combinación: Cunctochrysa cosmia (Navás, 1918) n. comb., y una nueva sinonimia:Cunctochrysa cosmia (Navás, 1918)=(Cunctochrysa bellifontensis Leraut, 1988) n. sin. Sobre el único ejemplar hasta ahora conocido de Cunctochrysa cosmia y el nuevo material ahora a ella asignado, se redescribe su morfología externa y genital, aportándose una clave de identificación para las tres especies europeas del género Cunctochrysa, anotándose nuevos datos para diferenciarlas tanto entre sí, como de otras especies europeas de similar morfología y coloración (Pseudomallada flavifronsChrysopa viridana y especialmente C. nigricostata). Por estas similitudes, se detectan algunos errores en la identificación de estas especies, se llama la atención sobre la posible confusión entre estas especies, y se sugiere revisar la autenticidad de sus sinonimias propuestas. Se establecen dos nuevas combinaciones: Pseudomallada subcostalis (McLachlan, 1882) n. comb. y Pseudomallada fortunatus (McLachlan, 1882) n. comb.
Palabras clave: Insecta; Neuroptera; Chrysopidae; faunística; biología; fenología; Península Ibérica; Islas Baleares; Islas Canarias; Paleártico.

Monserrat, V. J., Acevedo, F. & Pantaleoni, R. A., 2014.  Graellsia, 70(1): e002.http://dx.doi.org/10.3989/graellsia.2014.v70.100

Comentaris

Entrades populars d'aquest blog

An analysis of habitat distribution and associations in theOdonata of theBalearic Islands, Spain

 Spatial structure of the odon. community is analysed. The different abundance of the spp. and their most characteristic habitats in the islands are indicated. The reproduction of 19 spp. on the Balearic Islands is confirmed. Coenagrion scitulum is recorded for the first time from the archipelago. The associations of spp. existing on each of the islands were established by meansof factoranalysis (correspondence analysis); a total of9 associations are defined. This study has been made on larvae exclusively. Sympetrum striolatum is the most abundant sp. in the Balearic Islands. Previous records are discussed. García-Aviles, J,   Puig, M.A,  Soler, A.G. & Ferreras-Romero, M. (1995)  Odonalologica 24(3)

Planta del Mes núm. 1: Esperó de Formentera

 L'esperó de Formentera és un tàxon de descripció recent, descobert a l'illa de Formentera, d'on és endèmic. És conegut d'una única localitat, on té diversos nuclis poblacionals petits i un nombre d'efectius molt baix. Es troba amenaçat per la pressió de construcció i urbanització i pels freqüents incendis de la vegetació circumdant. Blanché, C. 2007. Planta del Mes núm. 1: Esperó de Formentera. Portal de Biologia de la Conservació de  plantes. Laboratori de Botànica, Facultat de Farmàcia, Universitat de Barcelona. URI: http://hdl.handle.net/2445/20046

Sobre las ginetas de la isla de Ibiza (Genetta genetta isabelae n.ssp.)

Las Ginetas de Ibiza habían sido consideradas hasta ahora como G. g. balearica. El estudio de 50 cráneos y 38 pieles (Cuadro 1) permite, sin embargo, caracterizarlas como una nueva subespecie, Genetta genetta isabelae n. ssp., debido fundamentalmente a su pequeño tamaño. Se consideran caracteres con valor diagnóstico LCB (longitud cóndilo-basal) ≤85 mm. LM (longitud de la mandíbula) ≤60 mm. LPm⁴ (longitud de la carnicera superior) ≤8mm. M² (segundo molar superior) muy reducido. Las manchas del pelaje son negras o marrones oscuras con abundantes pelos de color rojizo leonado. El dimorfismo sexual es poco marcado (Fig. 3). Las medidas de G. g. isabelae (Cuadros 2 y 3) difieren significativamente de las restantes poblaciones del oeste de Europa y norte de África. Estas muestran por su parte una variación clinal de tamaño, desde Francia, donde son más pequeñas, al norte de África donde son más mayores, a través de la Península Ibérica y Mallorca (Cuadros 4 y 5; Fig. 4, 5, 6 y 7). Las Ginet...